छोटा कोळी आणि जाळं (बालकथा)

 छोटा कोळी आणि जाळं

एका जुन्या घराच्या कोपऱ्यात एक छोटासा कोळी राहत होता.

तो रोज आपलं जाळं विणायचा. पण घरात येणाऱ्या वाऱ्यामुळे किंवा लोकांच्या हालचालीमुळे त्याचं जाळं वारंवार तुटायचं.

एके दिवशी तो जाळं विणत होता, तेवढ्यात जोराचा वारा आला आणि त्याचं पूर्ण जाळं तुटून पडलं.

कोळी थोडा निराश झाला. तो स्वतःशीच म्हणाला,
“मी किती वेळा जाळं विणू? प्रत्येक वेळी ते तुटतंच.”

तेवढ्यात जवळून एक छोटी मुंगी जात होती.

मुंगी म्हणाली,
“काय झालं? तू एवढा उदास का आहेस?”

कोळी म्हणाला,
“मी खूप वेळा प्रयत्न करतो, पण माझं जाळं टिकतच नाही. आता मला जाळं विणायची इच्छा नाही.”

मुंगी हसून म्हणाली,
“अरे, आम्ही मुंग्याही रोज अन्न गोळा करतो. कधी ते हरवतं, कधी पाऊस येतो, पण आम्ही प्रयत्न थांबवत नाही.”

कोळी थोडा विचारात पडला.

तो म्हणाला,
“म्हणजे मला पुन्हा प्रयत्न करायला हवा?”

मुंगी म्हणाली,
“हो! एक दिवस तुझं जाळं नक्की मजबूत होईल.”

कोळीने पुन्हा धीर केला आणि जाळं विणायला सुरुवात केली.

पहिल्यांदा ते पुन्हा तुटलं.
दुसऱ्यांदा देखील तुटलं.
पण तिसऱ्यांदा त्याने अधिक काळजीपूर्वक आणि मजबूत जाळं विणलं.

यावेळी त्याचं जाळं टिकून राहिलं.

कोळी खूप आनंदी झाला.
तो म्हणाला,
“जर मी प्रयत्न सोडले असते, तर आज हे जाळं तयार झालंच नसतं.”

तात्पर्य:

कितीही अडचणी आल्या तरी प्रयत्न कधीही सोडू नयेत.

छोटा कोळी आणि जाळं, बालकथा, marathi goshti, boli marathi, moral stories for kids in marathi,